Zakrzówek umiera. Z brzegu tego nie widać.

Problem glonów w nieckach nie powinien być traktowany wyłącznie jako kwestia estetyczna. Jeżeli duże ilości biomasy trafiają do głębszych partii zbiornika, mogą pogarszać warunki tlenowe, przyspieszać rozkład i uruchamiać degradację niewidoczną z brzegu.

ZIS informował, że niecki są mechanicznie sprzątane, a glony wywożone i wykorzystywane jako nawóz. Środowisko nurkowe relacjonowało jednak, że część materiału może trafiać z powrotem do zbiornika. Każda akcja sprzątania Zakrzówka powinna mieć raport, dokumentację odpadów, informację o finansowaniu i opis realnego efektu środowiskowego.

Komunikaty urzędowe wskazywały, że badania w 2025 r. nie potwierdziły obecności siarkowodoru w strefie kąpieliska i obejmowały próbki z głębokości 5, 15 i 25 metrów.

Relacje nurków wskazują jednak, że potencjalne problemy mogą występować głębiej, przy dnie lub tam, gdzie osadza się materia organiczna. Postulujemy badania pełnego słupa wody, osadów dennych, tlenu, siarkowodoru, stanu roślinności i populacji ryb w wielu punktach akwenu.

Podczas akcji sprzątania dna we wrześniu 2025 r. nurkowie wydobyli m.in. opony, wózki sklepowe, stare znaki drogowe, butelki i akumulator samochodowy. W akcji uczestniczyło 80 osób, a odpady wciąż są poważnym problemem, zwłaszcza poza najczęściej kontrolowanymi częściami akwenu.

Śmieci na dnie to nie tylko kwestia porządku. To zagrożenie dla zwierząt, użytkowników wody, nurków i całego ekosystemu. Mieszkańcy i sponsorzy mają prawo wiedzieć, co realnie wykonano, kto za to odpowiadał i jaki był efekt.

Nurkowie sygnalizują drastyczny spadek liczby ryb, w ich ocenie sięgający nawet około 90%. To nie jest informacja do zignorowania. To sygnał alarmowy, który wymaga natychmiastowej, niezależnej weryfikacji.

Jeżeli pod wodą pojawiają się problemy z tlenem, osadami i rozkładającą się biomasą, odpowiedzią nie może być uspokajający komunikat. Odpowiedzią muszą być pełne, regularne i publiczne badania.

Do wody trafiają nie tylko odpady widoczne gołym okiem, ale również substancje związane z masowym użytkowaniem: resztki jedzenia, pot, kosmetyki, kremy z filtrami i inne biogeny.

Dlatego chcemy prowadzić kampanię edukacyjną: korzystaj z Zakrzówka tak, jakbyś miał do tej wody wrócić jutro. Wrócą do niej inni: ludzie, ryby, ptaki i organizmy, których nie widać z pomostu. Odpowiedzialny dostęp jest przeciwieństwem chaosu, nie zakazem korzystania.

Na początku czerwca 2026 r. kąpielisko zostało czasowo zamknięte po wykryciu w wodzie nieznanej substancji. Wstępnie wskazywano na związek odpowiadający środkowi do odrdzewiania zawierającemu kwas solny. Według aktualizacji z 5 czerwca trwały badania laboratoryjne, a ZIS przygotowywał odpompowanie wody i oczyszczanie niecek.

Ten incydent pokazuje, że Zakrzówek potrzebuje jasnych procedur: szybkiego wykrywania, dokumentowania, informowania mieszkańców i współpracy z osobami, które regularnie obserwują akwen. Publiczne pieniądze wymagają publicznego raportu, nie tylko krótkiego komunikatu po kryzysie.

Zakrzówek powinien być miejscem sportu, edukacji, rekreacji i ochrony przyrody. Centrum Sportów Wodnych nie może być traktowane wyłącznie jako zaplecze komercyjne. Musi służyć użytkownikom wody, bezpieczeństwu, edukacji ekologicznej i dostępności.

Powraca pytanie, czy infrastruktura CSW realnie odpowiada potrzebom sportów wodnych, nurków, osób szkolących się i użytkowników z niepełnosprawnościami. Decyzje operatorów, wykorzystanie CSW i publiczne środki wymagają publicznej odpowiedzi, przejrzystych zasad i rozliczenia efektów.

Dostępność to nie tylko dostosowane toalety. To także dojście i powrót z terenu akwenu, działające windy, możliwość skorzystania z usług, bezpieczeństwo i logiczne zaplanowanie ruchu osób o ograniczonej mobilności.

Naszym postulatem jest audyt dostępności całego obiektu z udziałem osób, które rzeczywiście korzystają z wózków, sprzętu rehabilitacyjnego i asysty.